چو تخته پاره بر موج، رها، رها، رها من …

      ايشالا تا يه مهر ماه مجموعه کارهای جديدمو با عنوان دردهای خاکستری چاپ می کنم، اينم مقدمشه:

      وقتي آسمون، بارون خدا مي باره تو دشتِ دل ، رودخانه ها زلال مي شن از ثانيه‌هاي آرامش، اونوقته كه قلب، سدٌ مي زنه تو دره هاي بي تابي و فريادِ شخم مي زنه بر خرابه هاي آيشمون كه بكاريم دردهاي خاكستريمونو، بلكه سبز شِه ابعاد خدا تو خوشه رگهامون.

       خوشه هايي كه فقط مترسكِ احساسمونو محرم دونه هاشون مي دونن، نه سمهاي‌ِارتزاق رو.دردهاي خاكستري، دردهايي كه وِرس مي كنن هنگام درو تا مصون بمونن از خيانت داس وصل.

      دردهاي خاكستري، دردهايي كه دل نبسته ان به داس دل

      نبسته ام به كَس دل

      نبسته كَس به من دل

      چو تخته پاره بر موج، رها، رها، رها من (سيمين بهبهاني)

      رجبعلي محبي / شهريور ماه 83

  
نویسنده : رجبعلي محبي ; ساعت ۳:۳٠ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٩ امرداد ،۱۳۸۳