قطره های تنهايی

خيلی وقت بود تنهايی هام اشک نداشت، حالا قطره هامو ببينين:

S       بعضی ها شیدا نیستن، شیادن!

S       قلب، دائما به عقل چشمک می زنه!

S       نسبت به افراد بی ربط باید بی تفاوت بود!

S       آدمای سخت، سخت گریه می کنن!

S       همه آدما، زائیده هوس اند و متولد عشق!

S       اندیشه، آرایش صورته!

S       سعی کنیم از آرزوهامون بزرگتر باشیم!

S       چهره، خدادادیه، اما زیبایی، اکتسابیه!

S       کاش می شد عشق رو مث کدئین بسته بندی کرد!

S       زندگی رو باور کنیم تا بارور شود!

S       سیگار، بیگاری روحه!

S       انصراف از زندگی، اعتراف به مرگه!

S       تاثیر پذیر باشیم نه اسیر پذیر!

S       با خدا فریاد کنیم، نه نجوا!

S       تابوت، بُرجیه به ارتفاع مرگ!

S       تلاش، آرزوها رو مومیایی می کنه!

S       ارتفاع عقل، با ارتفاع شلوار بعضی ها، رابطه لگاریتمی مثبت داره!

S       بعضی ها، کلان تر نیستن، کلانترن!

S       پدر یعنی پِیِ درد!

S       مادر یعنی ماه دَر (در ماه)!

S       قلب فراموشکارتر از حافظه س!

S       قلب همیشه رُژ لب قرمز می زنه!

S       بعضی ها، اعتصاب اندیشه دارن!

S       زندگی از نگاه مُردگان فقط یه کاریکاتوره!

S       دانشگاههای واقعی ما، خیابونای ماست، گاراژهای ماست!

S       واسه رسیدن به آب هم می شه چاه زد، هم منت اَبرها رو کشید!

S       بم دیروز، بیم زلزله بود، بم امروز، بام تلاش، بوم مهربانی!

  
نویسنده : رجبعلي محبي ; ساعت ۱:۱٤ ‎ق.ظ روز شنبه ۸ امرداد ،۱۳۸٤