قطره های تنهائی

بعضي ها، خيلي جرقه مي زنن،

اما هرگز شعله نمي‌شن!

همراه (تلفن)، شخصيت نمي آورد،

همراه شخصيت خود باشيم!

برخي مادران بي سوادن،

اما همه ساله نوبل محبت مي‌گيرن!

عشق رو درست بنويسيم، نه درشت!

خدا يعني به خود آ!

يه ليوان انديشه خيلي باارزش تر از يه بشكه نفته!

دخترهايي كه غليظ آرايش مي كنن،

نقاشي خدا رو خط خطي مي كننن

بعضي مواقع، آدم تو يه قطره نگاه غرق مي شه!

راه آهن، بلندترين نردبان دنياست!

بعضي ها، دلشون عينك مي خواد نه چشمشون!

روز عاشورا، آب تشنه حسين(ع) بود!

خورشيد، كيك تولديه با 6 ميليارد تيكه!

رنگ عشقو بايد از يه نابينا پرسيد!

اونايي كه به آسمون اعتماد ندارن با زمين غريبه ان!

بعضي ها فقط يه استعداد دارن؛ چاق شدن!

سعي كنيم پشت سر منطقمون حركت كنيم

تا مجبور نشيم جلوي احساسمون وايسيم!

عزرائيل از آدمها تعهد مي گيره كه ديگه نفس نكشن!

هر كسي نون قلبشو مي خوره!

پلك نزنيم، نگاهمون سانسور مي شه!

بعضي ها در اعماق دل آدم فرو مي رن،

اما ريشه نمي زنن!

بعضي نگاهها، قلب آدمو شخم مي زنه!

دخترهايي جالبن كه احساس رو در منطقشون حل كردن!

بارون مصنوعي، فرزند نامشروع ابره!

سعي كنيم دير بزرگ شيم، معصوميت زيباست!

به همه دست مي داد تا يكي بهش پا بده!

بعضي ها تو عشق آب تني مي كنن نه شنا!

شب، خورشيد رو مصادره مي كنه!

آسمون وقتي ابرها رو رنده مي كنه

اشكاش جاري مي‌شه!

قلب هميشه از عقل سبقت مي گيره،

چون دائما در حال بوق زدنه!

عشق و هوس مخلوط مي شن ولي محلول، نه!

بعضي ها با موبايل خودشون رو دار مي زنن

(موبايلو مي‌ندازن دور گردنشون)!

واسه رسيدن به انتهاي عشق بايد قاف رو فتح كنيم!

اونايي كه تو چشماشون لنز مي ذارن،

نگاهشون خرده شيشه داره!

اگه قلبي رو نتونستيم فتح كنيم واسش فاتحه نخونيم!

واسه رسيدن به خودمون بايد از خودمون سفر كنيم!

دختر و پسر مكمل همند وگرنه جنس سومي

بايد خلق مي‌شد!

عشق محصول وارستگيه نه وابستگي!

واسه حجيم بودن بايد چند بعدي بشيم!

توبه، دنده عقب زندگيه!

بعضي ها تو خوابگاه تا صبح درس آمار پاس مي كنن!

بعضي ها، عشق و معرفت رو بالا آوردن (قی کردن)!

بعضي ها، حامل عشقن در حالي كه مسافر هوسن!

سرنوشت رو پيشوني نيست، تو مشتمونه!

دل كندن از جان كندن سخت تره!

بعضي ها دلشون مثل الكله، زود مي پره!

عشق نورپسنده، نذاريم بره زير سايه عقل!

غروب جمعه ها دلگيره، چون منجي نيومده، چه بدقوله!

برف، پودر زمين شوئيه!

اگه مي خوايم تواضع كوه رو بفهميم

بايد با غرور فتحش كنيم!

هرگاه به دوراهي ترديد رسيديم،

دل به آسمون سپاريم نه دريا!

وقتی سجده می كنيم، آسمون قيام می کنه!

خيلی وقتا، مطالعه جاده، آموزنده تر از كتابه!

ريش مهم نيست، ريشه مهمه!

اراده، دکمه بازگشت زندگيه و اِفاده، دکمه استُپ اون!

اونايی که خودکشی می کنن،

اعتمادی به عزرائيل ندارن!

عزرائيل، يه متخصص بيهوشيه که مدرکش تقلُبيه!

ماه، هر شب، كابوس خورشيدو می بينه!

زَن يعني ظَنّ!

شب كه مي شه آسمون واسه همه آدما لالايي ميگه!

ساحل از همه موجي تره!

بعضي ها، آرايش نمي كنن، آلايش مي كنن!

قبل از نااميد شدن از جاده، به پاهامون اعتماد كنيم!

بارون، اشك دلتنگي خُداست!

موفقيت، سايه تلاشه!

دانايي، باري بر دوش است!

خدا پارتي ايه كه رشوه هم مي ده!

دوست داشتن و دوست داشته شدن،

هر دو لياقت مي‌خواد و البته معيار!

اَبرو، آبروي آدمه، زياد نازكش نكنيم!

دانستن مثل اسارت مي مونه، هر چي بيشتر بدوني،

بيشتر شكنجه مي شي!

اونايي كه اسم مُستعار دارن،

دوست دارن ديگران بِهِشون دروغ بگن!

Chat، تُرشي اينترنته!

در عشق، بايد شهيد شد، نه معلول يا مفقود!

بعضي ها، هوس مي كنن عاشق بشن!

هَوَس، اشتباهِ زيباي خداونده!

ديوار، با پنجره نَفَس مي كشه!

غرب، تو شرق، غرق مي شه!

شمع، يه اُستوانه اَشكه!

عقل، رو احساس، قيمت مي ذاره، قلب، تاريخ!

آسمون، جاي خدابازيه!

واسه بينا شدن بايد بي نا شد!

خواب، رقصيدن زير ساز شبه!

خيلي ها، لياقت ندارن، خدا داشته باشن!

خورشيد، به قبرستون هم مي تابه!

واسه راه شدن، بايد مثل آسفالت شد،

تَفتيده و پِرِس‌شده!

تِرور، يه اِرور سياسيه!

واسه اراده هاي شخم زده، هميشه بارون هست!

هَوَس، همون قَفَسه!

هر كسي، مدير مسوولِ خودشه!

امروزا، اقتصاد، يكي از آيتمهايِ عشقِ موفقه!

اگه به فرصتها سيلي بزنيم،

صورت خودمون سُرخ مي شه!

دين، اوّلش دالّ داره!

سعي كنيم تاك خورده، پاك باشيم!

اونايي كه چَت مي كنن، بالاخره چَپ مي كنن!

خيلي ها، گروه خونشون مَنفيه، اما خيلي بچه مُثبتن!

خورشيد، هميشه تَب داره!

عشق، تنها علاجش، مبتلا نشدنه!

دِلي كه راحت مي شكنه، دل نيست، گِلِه!

حتي آسمون هم لياقت نداره سقفِ عشق باشه!

تَب، طَبيبِ عشقه!

عشق، دَرمانيه كه در پِيِ درده!

بارون، اشكِ خداحافظي از آسمونه!

وِتو، يه حقّ ناحقه!

بعضي ها، يار نيستن، بارَن!

بعضي ها، فقط يه عدد منفي‌اَن

كه آرزوي صفر شدن دارن!

بعضي ها، تو نگاهشون مي نويسن!

بارون، سلولهاي خداونده!

پروانه يعني پَروا، نَه!

خيلي ها، برگ برگِ احساسشون، منطقه!

آسمون، چَشمان آبيِ خداونده!

عشق، يه فُرصته نه تهديد!

مادر، سمبلِ مهندسيِ آفرينشِ خداونده!

بعضي وقتا، سِلاح هست، اما صَلاح نيست!

خيلي وقتا، خدا اِصرار مي كنه، اما آدما، فقط انكار!

سعي كنيم خدا رو كودكانه ببينيم!

بعضي ها، فقط مي خوان ديده بشن،

در حالي كه اصلا نمي بينن!

بعضي ها، فقط صرفا، زيبان!

آرزو اگه آبي باشه، سبز مي شه!

بعضي ها، چشماشون مسواك مي خواد!

سعي كنيم قبل از خاك شدن، پاك شيم!

چراغ قرمز، هر وقت بِهِم مي رسه،

از خجالت سرخ مي شه!

زندگي رو ورق نزنيم، خط به خط بخونيم!

 

  
نویسنده : رجبعلي محبي ; ساعت ٢:٢٥ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٤ بهمن ،۱۳۸۳